لغت نامه دهخدا
( مهتجنة ) مهتجنة. [ م ُ ت َ ج ِ ن َ ] ( ع ص ) نخله که اول بار آورد و نوباوه نماید. ( آنندراج ). نخلة مهتجنة؛ خرمابنی که اول بار دهد و نوباوه آورد. ( ناظم الاطباء ). خرمابن جوانه. ( مهذب الاسماء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟