لغت نامه دهخدا
منثج. [ م ِ ث َ ] ( ع ص ) خرج فلان منثجاً؛ برآمد ریخ زنان. ( منتهی الارب ).ریخ زنان برآمد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
منثج. [ م ِ ث َ ] ( ع ص ) خرج فلان منثجاً؛ برآمد ریخ زنان. ( منتهی الارب ).ریخ زنان برآمد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).