لغت نامه دهخدا
ممترش. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) برکننده. || کشنده چیزی را از کسی. ( از منتهی الارب ). آنکه از دست کسی چیزی را برمی گیرد و می رباید. ( ناظم الاطباء ). کشنده چیزی از کسی و رباینده. ( آنندراج ). || ورزنده. ( از منتهی الارب ). آنکه می ورزد و سعی و کوشش می کند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتراش شود.