لغت نامه دهخدا
ملطوم. [ م َ ] ( ع ص ) طپانچه زده. ( منتهی الارب ). تپانچه زده و سیلی خورده. ( ناظم الاطباء ): از آن هر دیده گریان و هر اشک ناروان روان گردد و هر رخساره خراشیده و هر گریبان چاک و هر سینه ملطوم. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 444 ). || اسب سپیدرخسار. ( ناظم الاطباء ).
