لغت نامه دهخدا
مقلید. [ م ِ ] ( معرب، اِ ) کلید. ( مهذب الاسماء ) ( ترجمان القرآن ). کلید. فارسی معرب و لغتی است در «اقلید». ج، مقالید. ( المعرب جوالیقی ).
مقلید. [ م ِ ] ( معرب، اِ ) کلید. ( مهذب الاسماء ) ( ترجمان القرآن ). کلید. فارسی معرب و لغتی است در «اقلید». ج، مقالید. ( المعرب جوالیقی ).