لغت نامه دهخدا
مقفعی. [ م ُ ق َف ْ ف َ ] ( ص نسبی ) منسوب به مقفع و ابن المقفع. || ( اِ ) قسمی تراش و اندام قلم منسوب به ابن مقفع. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): به زمین عراق دوانزده قلم است هر یکی را قد و اندام و تراشی دیگر و هر یکی را به بزرگی از خطاطان باز خوانند یکی مقلی، به ابن مقله باز خوانند... سدیگر مقفعی که به ابن مقفع باز خوانند. ( نوروزنامه ص 49 ).
