مغفوراء

گناهکار، خطا کار

مغفوراء. [ م َ ] ( ع ص ) زمین مغافرناک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زمینی که در آن مغافیر باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مغافر و مغافیر و مغفار شود.