مغامسه

مترادف‌ها

تبانی، سازش

متضادها

اطمینان، ایمنی

لغت نامه دهخدا

( مغامسة ) مغامسة. [ م ُ م َ س َ ] ( ع مص ) یکدیگر را به آب فروبردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خویشتن را در میان حرب انداختن. ( تاج المصادر بیهقی ). در میان حرب افکندن خود را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خود را در میان جنگ افکندن و ناگهان درآمدن در جنگ. ( ناظم الاطباء ). خود را در میان جنگ یا امر مکروه افکندن. ( از اقرب الموارد ). || شتاب کردن در کار خود. ( از اقرب الموارد ).

جمله سازی با مغامسه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در آن دوران تاریخی، تلاش برای مغامسه و نفوذ در ساختارهای قدرت داخلی، یکی از روش‌های اصلی برای تسلط بر قلمروهای جدید بود.

💡 سیاستمداران با استفاده از استراتژی‌های مغامسه، سعی می‌کردند از درون نهادهای رقیب، قدرت و نفوذ خود را گسترش دهند و بر تصمیم‌گیران اثر بگذارند.

💡 تاریخ نشان می‌دهد که بسیاری از امپراتوری‌ها نه با جنگ مستقیم، بلکه از طریق مغامسه و ایجاد تفرق در میان دشمنان خود به زوال پیوستند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران