کلمه «معطار» واژهای عربی است که در فارسی نیز به کار میرود و به معنای کسی است که عطر و بوی خوش بسیار به خود میزند. این واژه برای مرد و زن به یک شکل استفاده میشود و تفاوتی در جنسیت ندارد. فرد معطار کسی است که عادت دارد همیشه خود را خوشبو کند و از عطر و بوی خوش استفاده زیادی داشته باشد. در لغتنامهها، معطار به کسی گفته شده که بوی خوش بر خود مالیده و به خوشبویی شهرت دارد. این واژه گاهی برای توصیف افرادی به کار میرود که به آراستگی و خوشبویی اهمیت زیادی میدهند. علاوه بر این معنا، در برخی منابع قدیمی «ناقه معطار» به شتر مادهای گفته میشود که درشت، زیبا و برگزیده باشد. بنابراین این واژه در اصل هم برای انسان و هم در توصیف حیوان به کار رفته است. در کاربرد انسانی، بیشتر به معنای فرد بسیار خوشبو و آراسته است.
معطار
لغت نامه دهخدا
معطار. [ م ِ ] ( ع ص ) خوشبوی مالیده و بسیار عطر و مذکر و مؤنث در وی یکسان است. ( منتهی الارب ). کسی که بوی خوش بسیار مالیده باشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه عادت وی عطر بر خود مالیدن باشد و در این کار زیاده روی کند و برای مذکر و مؤنث یکسان استعمال شود گویند رجل معطار و امراءة معطار. ( از اقرب الموارد ). || ناقة معطار؛ شتر ماده درشت و خوب صورت و ناقه برگزیده. ( منتهی الارب ). ماده شتربرگزیده و ماده شتر خوب صورت. ( از اقرب الموارد ).
