لغت نامه دهخدا
معزاب. [ م ِ ] ( ع ص ) آنکه مواشی خود را دور چراند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آنکه مواشی خود را جای دور از مردم چراند. معزابة. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟