لغت نامه دهخدا
( معاسرة ) معاسرة. [ م ُ س َ رَ ] ( ع مص ) با کسی دشخوار فراگرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). دشخوار فراگرفتن. ( المصادر زوزنی ). با هم دشواری نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || زشت خویی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).