مطحی

مطحی. [ م َ ] ( ع ص ) نیک گسترده از سایه و درخت و جز آن. ( ناظم الاطباء ).
مطحی. [ م ُ طَح ْ حی ] ( ع ص ) مُطَحّیَة. گیاهی که بپوشاند زمین را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مطحیة شود.