مطحه

لغت نامه دهخدا

( مطحة ) مطحة. [ م ِ طَح ْ ح َ ] ( ع اِ ) دنباله سم گوسپند یا چیزکی برآمده گرد پای گوسفند که بدان خراشد زمین را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ).