لغت نامه دهخدا
مستروح. [م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرواح. آسوده شونده. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). آنکه برمی آساید و آسایش می یابد. ( ناظم الاطباء ). || بوی خوش برنده. ( غیاث ). آنکه می بوید هر چیز خوشبویی را. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استرواح شود.