لغت نامه دهخدا
مستبق. [ م ُت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استباق. پیشی گیرنده و درگذرنده از جای. ( منتهی الارب ). آنکه کوشش می کند پیشی گرفتن و درگذشتن را. || آنکه غالب می شود در تیراندازی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استباق شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟