مستبق

مستبق. [ م ُت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استباق. پیشی گیرنده و درگذرنده از جای. ( منتهی الارب ). آنکه کوشش می کند پیشی گرفتن و درگذشتن را. || آنکه غالب می شود در تیراندازی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استباق شود.