لغت نامه دهخدا
مردم نواز. [ م َ دُ ن َ ] ( نف مرکب ) مردم پرور. مهربان و مشفق نسبت به مردم. عطوف. شفیق:
چنان خوشخو چنان مردم نواز است
که گوئی هر کس اورا طبع ساز است.( ویس و رامین ).از این نامه شاه مردم نواز
که بادا همه ساله بر تخت ناز.نظامی.
مردم نواز. [ م َ دُ ن َ ] ( نف مرکب ) مردم پرور. مهربان و مشفق نسبت به مردم. عطوف. شفیق:
چنان خوشخو چنان مردم نواز است
که گوئی هر کس اورا طبع ساز است.( ویس و رامین ).از این نامه شاه مردم نواز
که بادا همه ساله بر تخت ناز.نظامی.
کسی که با مردم به مهربانی و ملاطفت رفتار کند، مردم دوست.
مهربان و مشفق به مردم