لغت نامه دهخدا
مذائر. [ م ُ ءِ ] ( ع ص ) ناقة مذائر؛ ماده شتر که چون بچه بزاید از اوبگریزد و نفرت آیدش یا آنکه ببوید و به دل مهر نیارد بر وی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || زن ناسزاوار با شوی خود. ( منتهی الارب ). ناشزه. زن که تندخوئی کند. ( از متن اللغة ).
