لغت نامه دهخدا
مخصی. [م َ صی ی ] ( ع ص ) خایه کشیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). خایه کشیده و اخته. ( ناظم الاطباء ).
مخصی. [ م َ صا ] ( ع اِ ) موضع بریدن خصیه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). محل بریدن خایه. ( ناظم الاطباء ).
