لغت نامه دهخدا
محتبب. [ م ُت َ ب ِ ] ( ع ص ) سرپا نشسته و دستها به دو زانو گره کرده: حضرته یوماً و هو محتبب یحدثنا. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) ( از مجمعالامثال میدانی چ طهران ص 194 ج 1 ).
محتبب. [ م ُت َ ب ِ ] ( ع ص ) سرپا نشسته و دستها به دو زانو گره کرده: حضرته یوماً و هو محتبب یحدثنا. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) ( از مجمعالامثال میدانی چ طهران ص 194 ج 1 ).