مجهاض
لغت نامه دهخدا
مجهاض.[ م ِ ] ( ع ص ) ناقه که عادتش بچه افکندن باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ماده شتری که عادت وی بچه افکندن بود. ج، مجاهیض. ( ناظم الاطباء ).
مجهاض.[ م ِ ] ( ع ص ) ناقه که عادتش بچه افکندن باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ماده شتری که عادت وی بچه افکندن بود. ج، مجاهیض. ( ناظم الاطباء ).