متنمر
لغت نامه دهخدا
متنمر. [ م ُ ت َ ن َم ْ م ِ ] ( ع ص ) خشم ناک وزشت خو. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). زشت خو و ترشرو. ( ناظم الاطباء ). || متغیر. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || غرش کنان و غرنده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تنمر شود.
فرهنگ معین
(مُ تَ نَ مِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) خشمگین، زشت خو.
فرهنگ عمید
مانند پلنگ غرنده.
فرهنگ فارسی
(اسم ) ۱ - بد خو بد خلق. ۲ - خشمگین خشمناک غضبناک جمع: متنمرین.