واژه «متمون» از واژههای عربی است که در زبان فارسی نیز به کار رفته است. این کلمه به شخصی گفته میشود که برای خانواده و عیال خود بسیار خرج میکند و در تأمین هزینههای زندگی آنان دست و دلباز است. به بیان ساده، «متمون» یعنی کسی که مخارج زندگی خانوادهاش را به خوبی فراهم میکند و در پرداخت نفقه کوتاهی نمیکند. چنین فردی معمولاً مسئولیتپذیر و متعهد نسبت به نیازهای مالی همسر و فرزندان خود است. این واژه بیشتر به فراوانی خرج کردن برای خانواده اشاره دارد، نه صرفاً خرج کردن عادی. بنابراین «متمون» به فردی گفته میشود که با سخاوت و گشادهدستی هزینههای زندگی نزدیکان خود را میپردازد. در مفهوم کلی، این واژه نشاندهنده توجه و رسیدگی مالی به عیال است. گاهی نیز برای توصیف مردی به کار میرود که در تأمین رفاه خانوادهاش کوشا و بخشنده است. در نتیجه، «متمون» به معنای فردی است که برای خانواده خود بسیار نفقه میدهد و در خرج کردن برای آنان دست باز دارد.
متمون
لغت نامه دهخدا
متمون. [ م ُ ت َ م َوْ وِ ] ( ع ص ) بسیار نفقه دهنده عیال را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که به عیال خود نفقه بسیار میدهد و فراوان خرج میکند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تمون شود.
فرهنگ فارسی
بسیار نفقه دهنده عیال را