متصالخ
لغت نامه دهخدا
متصالخ. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) خویشتن را کر سازنده. ( از آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که بهانه می کند کری و ناشنوائی را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تصالخ شود.
متصالخ. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) خویشتن را کر سازنده. ( از آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که بهانه می کند کری و ناشنوائی را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تصالخ شود.