مأمود

لغت نامه دهخدا

مأمود. [ م َءْ ] ( ع ص ) امد مأمود؛ غایت منتهی الیه. ( منتهی الارب ). امد مأمود؛ منتهی الیه. ( اقرب الموارد ). لهذا الامر امد مأمود؛ این کار دارای انتهائی است که بدان منتهی می شود. ( ناظم الاطباء ).

گزارش محتوای نامناسب