مأبونی

لغت نامه دهخدا

مأبونی. [ م َءْ ] ( حامص ) حالت و چگونگی مأبون. مأبون بودن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مأبون شود.

ابنه داشتن مابون بودن.