ماثم
مترادفها
گناه، جرم
لغت نامه دهخدا
( مآثم ) مآثم. [ م َ ث ِ ] ( ع اِ ) گناهها. ج ِ مَأثَم که مصدر میمی است به معنی اِثْم ( غیاث ) ( آنندراج ). ج ِ مأثم و مَاثَمَة. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): اگر از راه مطالبات برخیزند هم ایشان به درجه مثوبت عفو در رسند و هم ذمت من از قید مآثم آزاد گردد. ( مرزبان نامه ص 270 ). رجوع به مأثم شود.
مأثم. [ م َءْ ث َ] ( ع اِ ) پاداش بزه. ( منتهی الارب ). پاداش بزه و گناه. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || گناه. ( ازاقرب الموارد ). اثم. گناه. جناح. ذنب. جرم. عصیان. معصیت. بزه. ناشایست. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || ( مص ) گناه کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || پاداش گناه دادن کسی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
( مآثم ) گناهان.
جمله سازی با ماثم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آموزههای اخلاقی و مذهبی، هر ماثم و گناهکاری که از مسیر درست خارج شود، باید در پی جبران اشتباهات خود و توبه از اعمال خویش باشد.
💡 متون قدیمی فلسفی بر این باور بودند که هر ماثم باید با بازنگری در رفتار خود، به سوی پاکی و تعالی روح و آرامش درونی حرکت کند.
💡 برخلاف تصور برخی، مسیر رستگاری برای هر ماثم باز است، مشروط بر اینکه او از عمق قلب خود نسبت به خطاهای گذشتهی خویش پشیمان باشد.