«قؤوب» واژهای عربی است که در متون لغوی کهن به کار رفته و به معنای «بسیار آبخوار» آمده است. این صفت برای توصیف شخصی به کار میرود که آب فراوان مینوشد یا نیاز زیادی به آب دارد. در منابعی مانند منتهیالارب و اقربالموارد این معنا بهصراحت ذکر شده است. «قؤوب» گاهی در وصف حیوان یا انسان به کار میرود و بر شدت تشنگی یا کثرت نوشیدن دلالت دارد. ترکیب «اِناء قؤوب» به معنای ظرف یا آوندی است که گنجایش زیادی برای آب دارد. در این کاربرد، واژه از معنای انسانی فراتر رفته و به اشیایی با ظرفیت بالای نگهداری آب اطلاق میشود. صورتهای جمع یا مشتق این واژه مانند «قَوْاءَب» و «قَوْاءَبی» نیز در متون لغوی آمده است.
قؤوب
لغت نامه دهخدا
قؤوب. [ ق َ ] ( ع ص ) مرد بسیار آبخوار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || اناء قؤوب؛ آوند بسیار آبگیر. قَوْاءَب. قَوْاءَبی. ( منتهی الارب ). رجوع به قوأبی شود.
