قصقاص

لغت نامه دهخدا

قصقاص. [ ق َ ]( ع ص ) ( اسد... ) شیر که دندان بر هم ساید از خشم چنانکه آواز آید از وی. ( منتهی الارب ). || مردقصیر یا درشت اندام. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).