قاسم ساروقیلان، که در منابع تاریخی با نام ابن علاءالدوله ذوالقدر نیز شناخته میشود، یکی از جنگجویان و فرماندهان نظامی در دورههای آشوبزده تاریخ منطقه آناتولی و دیاربکر بوده است. او به دلیل شجاعت، دلاوری و جسارت بسیار در میدان نبرد، لقب «ساروقیلان» را دریافت کرده بود که نشاندهنده ویژگیهای رزمی و تهور اوست. پدر او، علاءالدوله ذوالقدر، از امرای صاحب نفوذ آن دوره بود که نیروی نظامی قابل توجهی در اختیار داشت. در جریان درگیریهای سیاسی و نظامی آن زمان، علاءالدوله سپاهی فراهم کرد و فرماندهی آن را به فرزندش قاسم سپرد. هدف این لشکرکشی، مقابله با محمدبیک استاجلو و نیروهای او در منطقه دیاربکر بود. قاسم ساروقیلان در این نبردها نقش فرماندهی داشت و به عنوان یکی از چهرههای اصلی میدان جنگ شناخته میشد. با این حال، در نهایت این نبرد به پیروزی محمدبیک استاجلو انجامید و نیروهای قاسم شکست خوردند. پس از این شکست، قاسم ساروقیلان به همراه دیگر همراهانش به اسارت درآمد. بر اساس گزارشهای تاریخی، او و سایر اسیران در پی این واقعه به قتل رسیدند و سرنوشت او با پایان خشونتآمیز جنگ رقم خورد.
قاسم ساروقیلان
لغت نامه دهخدا
قاسم ساروقیلان. [ س ِ ] ( اِخ ) ابن علاءالدوله ذوالقدر. جنگجوئی دلاور بود که به علت شجاعت و تهوری که داشت او را ساروقیلان لقب داده بودند. پدرش علاءالدوله ذوالقدر لشکری فراهم آورده و به سرکردگی فرزند خود قاسم به صوب دیاربکر برای محاربه با محمدبیک استاجلو گسیل داشت. سرانجام محمدبیک پیروز گشت و ساروقیلان و سایراسیران را گردن زد. ( حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 489 ).