فین فین کردن
متضادها
خندیدن
لغت نامه دهخدا
فین فین کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
( مصدر ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن.
خندیدن
فین فین کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).
( مصدر ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن.