فین فین کردن
متضادها
خندیدن
لغت نامه دهخدا
فین فین کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
( مصدر ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن.
جمله سازی با فین فین کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کودک کوچک پس از آنکه اسباببازی مورد علاقهاش را در پارک گم کرد، شروع به فین فین کردن کرد و اشکهای بیصدایی از چشمان نازکش جاری شد.
💡 وقتی متوجه شد که تمام برنامههای تفریحی تابستانی به دلیل باران شدید لغو شده است، از شدت ناراحتی شروع به فین فین کردن در گوشه اتاق کرد.
💡 مادر با مهربانی سعی کرد آن بچه را آرام کند که مدام در حال فین فین کردن بود و از شدت گرسنگی و خستگی بسیار بیقرار به نظر میرسید.