لغت نامه دهخدا
( فیاحة ) فیاحة. [ ف َی ْ یا ح َ ] ( ع ص ) ناقة فیاحة؛ ماده شتر بزرگ پستان بسیارشیر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || مؤنث فَیّاح. ( اقرب الموارد ). رجوع به فَیّاح شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟