لغت نامه دهخدا
فناکده. [ ف َک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) ( از: فناء عربی + کده فارسی ) خانه نیستی. ( از فرهنگ فارسی معین ):
خانه ما کم از فناکده نیست
چشم عنقا چراغ خلوت ماست.محمد اسحاق.|| دنیای فانی. جهان. ( فرهنگ فارسی معین ). دار فنا. دار فانی.
فناکده. [ ف َک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) ( از: فناء عربی + کده فارسی ) خانه نیستی. ( از فرهنگ فارسی معین ):
خانه ما کم از فناکده نیست
چشم عنقا چراغ خلوت ماست.محمد اسحاق.|| دنیای فانی. جهان. ( فرهنگ فارسی معین ). دار فنا. دار فانی.
خانه نیستی، دنیای فانی
( اسم ) ۱ - خانه نیستی: خانه ما کم از فنا کده نیست چشم عنقا چراغ خلوت ماست ۲ - دنیای فانی جهان.