لغت نامه دهخدا
فرهنجه.[ ف َ هََ ج َ / ج ِ ] ( ص ) مردم باادب و خوش روی و نیکوصورت و سیرت را گویند. ( برهان ). فرهخته. فرهیخته.
فرهنجه.[ ف َ هََ ج َ / ج ِ ] ( ص ) مردم باادب و خوش روی و نیکوصورت و سیرت را گویند. ( برهان ). فرهخته. فرهیخته.
(فَ هَ جِ ) (ص. ) ۱ - با ادب. ۲ - نیکو سیرت.
باادب، خوش خو، نیکوسیرت.
با ادب.
نیکو سیرت.