لغت نامه دهخدا
فرش دورنگ. [ ف َ ش ِ دُ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایت از روزگار است به اعتبار شب و روز. || کنایت از زمین هم هست. ( برهان ).
فرش دورنگ. [ ف َ ش ِ دُ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایت از روزگار است به اعتبار شب و روز. || کنایت از زمین هم هست. ( برهان ).
کنایت از روزگار است باعتبار شب و روز. یا کنایت از زمین هم هست.