لغت نامه دهخدا
غولخانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) آنجا که غول باشد. محل غول و دیو. رجوع به غول شود:
چون از آن غولخانه جان بردی
صافی آشام رستی از دردی.نظامی.
غولخانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) آنجا که غول باشد. محل غول و دیو. رجوع به غول شود:
چون از آن غولخانه جان بردی
صافی آشام رستی از دردی.نظامی.
