قلقلک در زبان فارسی به معنای تحریک یا تحریص کردن سطح پوست به شکلی است که موجب ایجاد حس خارش یا خنده ناخودآگاه میشود؛ این عمل معمولاً با سرانگشتان یا اشیای نرم صورت میگیرد و ماهیتی بازیگوشانه و عمدتاً خوشایند دارد. در مقابل، واژۀ غلغج که احتمالاً به اشتباه تایپی یا گویشی از «قلقلک» تصور شده، در ادبیات معیار فارسی فاقد مصداق رایج و مشخص است و اگر هم به کار رود، ممکن است به صدای ناشی از حرکت مایعات در گلو (مانند غلغل) یا آوای نامفهومی اشاره داشته باشد که فاقد بار معنایی مشخص تحریک پوستی است. بنابراین، تفکیک دقیق این دو واژه از منظر نوشتاری و معنایی برای حفظ صحت زبان فارسی ضروری است؛ یکی بر حس فیزیکی و دیگری بر اصوات یا ابهام دلالت میکند.