غبیراء

غبیراء. [ غ ُ ب َ ] ( ع اِ ) رجوع به غبیرا شود.

[ویکی فقه] غُبَیراء، هم به معنای فقّاع، و هم به معنای سنجد می باشد.
از عنوان یاد شده به معنای نخست به مناسبت در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفته اند.
← در طهارت
از غبیراء به معنای دوم در باب اطعمه و اشربه سخن گفته اند.براساس روایتی، گوشت سنجد، گوشت بدن، پوست آن پوست بدن و هسته آن استخوان را می رویاند. علاوه بر آن، کلیه ها را گرم، معده را تمیز، ساقها را قوی، از ابتلا به جذام پیشگیری و از ابتلا به بواسیر حفظ می کند.