لغت نامه دهخدا
غباریه. [ غ ُ ی َ ] ( اِ ) درختی است کوهی و میوه آن سرخ رنگ میباشد به مقدار عنابی کوچک و بعضی گویند نام همان میوه است و آن را به عربی عنب الدب خوانند. ( برهان ). عنب الدب. ( اختیارات بدیعی ) ( تحفه ).
غباریه. [ غ ُ ی َ ] ( اِ ) درختی است کوهی و میوه آن سرخ رنگ میباشد به مقدار عنابی کوچک و بعضی گویند نام همان میوه است و آن را به عربی عنب الدب خوانند. ( برهان ). عنب الدب. ( اختیارات بدیعی ) ( تحفه ).
( اسم ) ۱ - ازگیل. ۲ - درختچه ایست از تیره خلنگها که دارای ساقه خزنده نیز می باشد این گیاه بطور وحشی در کوهستانهای ژورا و آلپ و پیرنه در ایتالیا و اسپانیا و فرانسه به فراوانی می روید. ساقه هایش استوانه یی شکل مایل به قرمز و کم و بیش خوابیده است. برگهایش متناوب و دارای دمبرگ کوتاه و پهنک برگها بیضوی و نامنظم و ضخیم و چرمی شکل است. گلهایش سفید یا کمی مایل به قرمز و به صورت دسته های ۳ تا ۱۲ تایی است. تعداد گلبرگها و کاسبرگها مساوی و هر یک ۵ عددند. تعداد پرچمهایش ۱٠ و میوه اش سته است و رنگ میوه قرمز و شکلش کروی است. برگ این گیاه علاوه بر تانن و صمغ و املاح دارای ماده ای به نام اورسون نیز می باشد و به علاوه دارای مقداری آربوتین و اریکولین است. برگ گیاه مذکور دارای اثر قابض و ضد عفونی کننده است و در بیماری های مجاری تناسلی و التهاب مثانه و عدم تحمل ادرار مصرف می شود عنب الذئب عنب الدب انگور خرس عصیر الدب غایش یارشین مردار آغاجی.