عیبگو

ملامتگر، بدگوی، عیب‌جو، انتقادگر

ستایشگر، ممدوح، نیکوگو، تعریف‌کننده

عیبگو. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب گوی. عیب گوینده. بدگوی. ( ناظم الاطباء ). عیب شمارنده:
عیب مردم فاش کردن بدترین عیبهاست
عیبگو اول کند بی پرده عیب خویش را.آزاد.و رجوع به عیبگوی شود.

عیب گوی عیب گوینده بد گوی