عکس افکندن

عکس افکندن. [ ع َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پرتو افکندن:
چو گلبن از بر آتش نهاده عکس افکند
به شاخ او بر دراج شد ابستاخوان.خسروانی.تابوت او چه عکس فکندست بر شما
کز اشک رخ چو تخته او غرق زیورید.خاقانی.

پرتو افکندن