علی سهرندی

«علی سهرندی» نام یکی از شاعران فارسی‌گوی هندوستان در نیمه دوم قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری قمری است. او در شهر سهرند یا سرهند به دنیا آمد و در همان‌جا به تحصیل علوم و ادب پرداخت. در جوانی شاگرد شیخ محمد معصوم بود و از او دانش و تربیت ادبی فرا گرفت. تخلّص شعری او «علی» بود و با همین نام در میان شاعران شناخته می‌شد. پس از مدتی به دربار سیف‌خان، حاکم اله‌آباد، نزدیک شد و از مقربان او به شمار می‌رفت. بعد از مرگ سیف‌خان نیز مورد توجه ذوالفقار قرار گرفت و همچنان در محیط‌های ادبی و درباری حضور داشت. سرانجام به شاه‌جهان‌آباد رفت و در همان شهر در بیستم رمضان سال ۱۱۰۸ هجری قمری درگذشت. او را در نزدیکی آرامگاه نظام‌الدین دهلوی به خاک سپردند و هنگام وفات حدود شصت سال داشت. برخی از تذکره‌نویسان نام او را «ناصرعلی» نیز نوشته‌اند، ولی همان علی سهرندی معروف‌تر است. از او دیوان شعری بر جای مانده که چند بار در شهرهای مختلف هند چاپ شده و نشان‌دهنده جایگاه ادبی او در شعر فارسی است.