علی حلاء

علی حلاء. [ ع َی ِ ح َل ْ لا ] ( اِخ ) ابن عبیداﷲبن وصیف قاینی، مکنّی به ابوالحسین و مشهور به حلاء. وی از رؤسای فرقه امامیه بود و از مبرد روایت کرد. نسبت او به «حلاوة» است یعنی ساختن و فروش حلوا. ( از تاج العروس: «ح ل و».