علی افزری، که با نام کامل «علی بن محمد بن عبدالله افزری» شناخته میشود، یکی از دانشمندان و نویسندگان حوزه پزشکی و علوم ادبی در دورههای متأخر اسلامی بوده است. او در منابع رجالی و کتابشناختی بهعنوان طبیب و صرفی معرفی شده و نشان میدهد که در کنار فعالیتهای پزشکی، در علوم زبان عربی و دستور زبان نیز تبحر داشته است. افزری از جمله اندیشمندانی است که دانش میانرشتهای در طب و صرف عربی داشته و همین ویژگی جایگاه علمی او را در میان مؤلفان همعصرش برجسته کرده است. بر اساس گزارش منابع تاریخی، او در سال ۸۱۵ هجری قمری درگذشته و آثار علمی او تا آن زمان در میان اهل علم شناخته شده بوده است. از مهمترین آثار منسوب به او کتاب «شرح التصریف الزنجانی» است که در زمینه علم صرف و قواعد زبان عربی نوشته شده و به توضیح و شرح متون آموزشی در این حوزه میپردازد. اثر دیگر او «مختصر فی الطب» نام دارد که یک رساله کوتاه در مباحث پزشکی و درمانی محسوب میشود و نشاندهنده آشنایی او با اصول طب سنتی است. این دو اثر بیانگر آن است که علی افزری هم در علوم ادبی و هم در علوم پزشکی فعالیت داشته و میان این دو حوزه پیوند علمی برقرار کرده است. منابع کتابشناختی مانند «کشف الظنون» و «هدیة العارفین» نام او و آثارش را ثبت کردهاند که نشاندهنده اعتبار علمی او در سنت اسلامی است. هرچند اطلاعات گستردهای از زندگی شخصی او در دست نیست، اما آثار باقیمانده از او نشان میدهد که در زمره دانشمندان آموزشی و مؤلفان متون درسی قرار داشته است.
علی افزری
لغت نامه دهخدا
علی افزری. [ ع َ ی ِ؟ ] ( اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ افزری. طبیب و صرفی بود و در سال 815 هَ. ق. درگذشت. او راست: 1 - شرح التصریف زنجانی. 2 - مختصر فی الطب. ( از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون حاجی خلیفه ص 1625. هدیةالعارفین بغدادی ج 1 ص 728 ).
