لغت نامه دهخدا
عبدالرؤوف. [ ع َ دُرْ رَ ] ( اِخ ) سید جلال الدین ابوالمعالی عبدالرؤوف بن الحسین بن احمدبن السیدابی. از شعراء بود واو راست: دیوانی در شعر. ( از الذریعه ج 9 ص 586 ).
عبدالرؤوف. [ ع َ دُرْ رَ ] ( اِخ ) سید ساجدین بن سیدهاشم بن علی بن مرتضی. از شعرا بود، و او راست: دیوانی در شعر. ( از الذریعه ج 9 ص 686 ). و رجوع به روضات الجنات ص 542 شود.
