لغت نامه دهخدا
طفشیقون. [ طَ ] ( معرب، اِ ) طخشیقون است و بعضی شوکران دانسته اند و اصلی ندارد. ( فهرست مخزن الادویه ). نام دوایی است به لغت رومی که آن را از ملک ارمن آورند و پیکان تیر و بیشتر اسلحه جنگ را بدان زهرآلود سازند. و بجای حرف ثانی، خاء نقطه دار هم به نظر آمده است که طخشیقون باشد. ( برهان ).
