طفح
لغت نامه دهخدا
طفح. [ طَ ] ( ع مص )پر و لبالب گردیدن آوند و پر کردن آن ( لازم و متعدی ). ( منتهی الارب ). سرریز شدن. لبریز شدن. لبالب و پر شدن ظرف. ( منتخب اللغات ). || پر شدن از شراب. || بر تمامی ایام بچه آوردن زن. || برداشتن باد پنبه را و بردن. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با طفح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پزشک پس از معاینه دقیق بیمار اعلام کرد که علت اصلی سوزش و خارش پوست، یک طفح پوستی ناشی از حساسیت شدید است.
💡 در شرایط بهداشتی نامناسب، احتمال بروز انواع طفحهای پوستی در میان کودکان بسیار بالا میرود که نیاز به مراقبت فوری دارد.
💡 استفاده از مواد شیمیایی نامرغوب در صنایع آرایشی میتواند منجر به ایجاد یک طفح گسترده و التهاب در ناحیه صورت شود.