صمحاءه

لغت نامه دهخدا

( صمحاءة ) صمحاءة.[ ص ِ ءَ ] ( ع ص، اِ ) زمین درشت. ( منتهی الارب ). زمین سخت درشت. ( مهذب الاسماء ). رجوع به کلمه بالا شود.