لغت نامه دهخدا
صفیح. [ ص َ ] ( ع ص، اِ ) آسمان یا آسمان بالائین. ( منتهی الارب ). || روی پهناور از هر چیزی. ( منتهی الارب ). وجه کل شی عریض. ( اقرب الموارد ). || پوست روی. ( مهذب الاسماء ). || تخته در. ج، صفایح. || سنگ پهن. ( مهذب الاسماء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟