لغت نامه دهخدا
صأک. [ ص َ ءَ ] ( ع اِ ) بوی گند که از عرق تن شخصی آید. || ( مص ) چسبیدن. || بسته شدن خون. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
صأک. [ ص َ ءَ ] ( ع اِ ) بوی گند که از عرق تن شخصی آید. || ( مص ) چسبیدن. || بسته شدن خون. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
مرد سخت و درشت و توانا